Lyrische vlucht.

ac14-AUG-TillmanDe laatste portie letters zijn opgebruikt en hier zit men nu. Op droog zaad. Woorden verpulveren, ontrafelen, dwarrelen weg. Weg van het geschrevene. Vervagend, vervloeiend. Zachtjes. Tot het lege. Men lijkt leeg te zijn. Achtergelaten. Niet goed weten wat uit de pen te schudden, alhoewel de mond niet stilstaat, krijgt men ze niet geordend op papier… Ze zijn gaan vliegen, stelt men vast. Men vindt ze niet meer. Het lijkt alsof ze zijn opgestapt of rollend naar het luchtige, geen spoor achterlatend. Ik heb het gehad, moeten ze gedacht hebben. Er wordt toch niets meer met ons gedaan. Al die tijd zitten we hier opgesloten, zonder enig teken van leven, zonder enig vooruitzicht. Weinig geduld, is dan het weerwoord. Men voelde het even niet. Mag het? Denkt men dan. En men gaat weg, maar wordt gedwongen terug te komen. Gedachten vol letters. Herschikt. In een andere volgorde. En men haast ze te vangen, men ziet ze dwalen, dwarrelen. Weg.

foto: Emma Tillman

 

 

2 reacties op ‘Lyrische vlucht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s